بیماری لرزش با علت ناشناخته: تعریف و نشانهها
لرزش با علت ناشناخته که به بیماری لرزش نیز شناخته میشود، بیماریای است که با لرزش دستها یا بازوها یا دیگر بخشهای بدن مشخص میشود. شیوع این بیماری با بالارفتن سن افزایش مییابد و در دو بازه سنی شایعتر است: میان 10 تا 19 سالگی و میان 50 تا 59 سالگی. با آنکه بیماری لرزش با علت ناشناخته 1% از جمعیت جهان را درگیر میکند، برآوردها نشان میدهد که 5% از افراد بالای 60 سال به آن مبتلا میشوند. اگرچه این بیماری غالباً خطرناک نیست، اگر درمان نشود میتواند بر زندگی روزمره اثر بگذارد. گزینههای درمانی متعددی در دسترس است و میتوان روش مناسب را برای هر فرد بر پایه وضعیت او برگزید.
بیماری لرزش با علت ناشناخته چیست؟
بیماری لرزش با علت ناشناخته نوعی اختلال حرکتی است که به لرزش بخشهایی از بدن خارج از اراده فرد مبتلا میانجامد. در صورت دریافتنکردن درمان، ممکن است فرد در کنترل حرکات خود دشواری پیدا کند. افزون بر لرزش در اندامها مانند دستها، بازوها و پاها، این بیماری ممکن است در بخشهای دیگر بدن مانند سر و حنجره نیز پدیدار شود.
نشانههای بیماری لرزش با علت ناشناخته
نشانههای بیماری لرزش با علت ناشناخته با لرزش ناخواسته مشخص میشود. از میان این نشانهها:
دشواری در انجام فعالیتهای روزمره مانند نوشتن و نقاشیکشیدن
لرزش صدا هنگام سخنگفتن
لرزش منظم در دستها، بازوها، سر و بدن
دشواری در استفاده از ابزارهای روزمره مانند چنگال یا چاقو
شکلهای لرزش در بیماری لرزش با علت ناشناخته گوناگون است و غالباً در شرایط معینی روی میدهد. انواع مختلف لرزش عبارتاند از:
لرزش حرکتی: بروز لرزش هنگام انجام فعالیتهایی مانند دستدرازکردن به سوی چیزی
لرزش وضعیتی: بروز لرزش هنگام باقیماندن در وضعیتی مشخص برای مدتی معین، برای نمونه هنگام بالابردن بازوها
چه چیزی سبب بیماری لرزش با علت ناشناخته میشود؟
تاکنون علتهای دقیق بروز بیماری لرزش با علت ناشناخته کاملاً شناخته نشده است. با این حال، پژوهشها نشان میدهد که ممکن است در پی تغییراتی در بخش معینی از مغز پدید آید. نیمی از مبتلایان، بیماری را بهصورت ارثی از یکی از والدینِ مبتلا به ارث میبرند. با این همه، این بیماری واگیردار نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل نمیشود، بلکه میتواند در پی وراثتی معین یا اختلالی درونزاد در دستگاه حرکتی روی دهد.
تشخیص لرزش با علت ناشناخته
تشخیص بیماری لرزش با علت ناشناخته
تشخیص بیماری لرزش با علت ناشناخته را متخصص مراقبت سلامت انجام میدهد؛ او نشانههای بیماری و معاینه عصبی را تحلیل میکند تا وضعیت را با دقت تعیین کند.
کنارگذاشتن بیماریهای دیگر
آزمون مشخص یا روش تصویربرداری معینی برای تشخیص قطعی بیماری لرزش با علت ناشناخته وجود ندارد، بلکه تشخیص بر کنارگذاشتن بیماریهای دیگری استوار است که ممکن است نشانههای مشابه ایجاد کنند؛ و این کار از راه انجام آزمونهای لازم مانند آزمایش خون و تصویربرداری صورت میگیرد.
بررسیهای لازم
بررسیهایی که متخصص مراقبت سلامت برای کمک به کنارگذاشتن بیماریهای دیگر انجام میدهد عبارتاند از:
آزمایش خون: برای تحلیل شاخصهای خونی و تعیین وجود هرگونه تغییری که نشاندهنده بیماریهای دیگر باشد انجام میشود.
توموگرافی کامپیوتری (CT scan): برای شناسایی تغییرات در مغز که ممکن است با نشانههای موجود مرتبط باشد به کار میرود.
تصویربرداری با تشدید مغناطیسی (MRI): تصاویری دقیق از بافتهای مغز میدهد تا هرگونه تغییر غیرطبیعی جستوجو شود.
آزمونهای ژنتیکی: میتوان از آنها برای تعیین وجود هرگونه تغییر ژنتیکی که ممکن است مسئول نشانهها باشد استفاده کرد.
بازبینی بیماریهای محتمل دیگر
از میان بیماریهایی که ممکن است نشانههایی مشابه لرزش با علت ناشناخته ایجاد کنند:
بیماری پارکینسون
سکته مغزی
مولتیپل اسکلروزیس (اماس)
پرکاری غده تیروئید
راهنمای درمان
با آنکه درمان قطعی برای بیماری لرزش وجود ندارد، چند گزینه درمانی برای کنترل نشانهها و بهبود کیفیت زندگی به کار میرود. از میان درمانهای رایج:
داروها: شامل بتابلوکرها و داروهای ضدتشنج برای کنترل نشانهها.
دستگاههای تطبیقی: مانند دستگاههای ضدلرزش و دستگاههای تحریک عصبی محیطی.
توکسین بوتولینوم: برای کاهش شدت نشانهها از راه تزریق مستقیم آن در عضلات به کار میرود.
توصیههای پیشگیری
برای محافظت در برابر بیماری لرزش با علت ناشناخته:
پرهیز از فشار روانی: بهعنوان راه اصلی پیشگیری از نشانهها.
پایش نشانهها: بهویژه اگر سابقه خانوادگی این بیماری وجود دارد، همراه با مشورت با پزشک در صورت نیاز.
پایبندی به سبک زندگی سالم: از جمله دوری از نوشیدنیهای کافئیندار و پرهیز از تنش بیش از حد. وضعیتهای گوناگون بر پایه نیازهای فردی به درمانهای گوناگون نیاز دارند و بهتر است برای دریافت درمان مناسب و پیگیری دورهای جهت پیشگیری و درمان درست با پزشک مشورت شود.